SITUACIÓN ASISTENCIAL SERGAS. SETEMBRO 2021

Posicionamentos 13/09/2021

SITUACIÓN ASISTENCIAL SERGAS. SETEMBRO 2021

En relación ás afirmacións publicadas nos últimos días nos medios de comunicación locais, a Xunta Directiva do Colexio de Médicos de Ourense, ve necesario compartir a súa análise da situación asistencial, a día de hoxe, na sanidade pública de Ourense, que en ningún caso podemos considerar de “total normalidade”.


A pandemia COVID19, as consecuencias derivadas da mesma nas patoloxías habituais, sobre todo as crónicas e complexas, sumadas aos déficits previos á mesma, que esta Xunta Directiva vén sinalando desde hai anos, fan que esteamos nun momento moi difícil en moitos dispositivos e servizos esenciais do noso sistema sanitario público, en primaria, en hospitalaria, en urxencias… tanto en Ourense, como en Galicia e na maioría do Estado español.


A escaseza dos persoais en moitos centros de saúde e servizos hospitalarios e de urxencias, a dificultade na cobertura dos hospitais comarcais…, son agora máis evidentes que nunca ao aumentar a demanda asistencial, e poñen de relevo a falta ou a lentitude da resposta do SERGAS, nos últimos anos, ás propostas desde múltiples axentes sanitarios para modificar a política de recursos humanos, para desenvolver unha boa e transversal estratexia de cronicidade, para introducir con convicción novas fórmulas de organización do traballo asistencial con roles máis eficientes dos profesionais sanitarios, para implementar políticas de promoción do uso adecuado dos recursos sanitarios polos cidadáns no canto das mensaxes de falsa accesibilidade que oímos habitualmente e, sobre todo, para unha aposta decidida pola autogestión dos equipos asistenciais con liderados centrados na excelencia.


Perdeuse demasiado tempo e agora é complicado, co déficit estrutural de recursos humanos que vai incrementarse nos próximos anos, dar resposta a estes problemas que emerxen con forza na contorna da pandemia.
Plans sobre o papel, sobran. Valentía e vontade política para levalos a cabo, asumindo se é preciso a impopularidade que algunha das decisións poida implicar, non se viron con mínima continuidade.


Simplificar o problema, como estamos a escoitar ultimamente, no carácter presencial ou non das consultas de Atención Primaria, é desenfocarlo por completo. O importante é garantir a calidade, a continuidade asistencial e a resolutividad das actuacións sanitarias, tanto en primaria como en urxencias ou nas diversas especialidades hospitalarias.


No caso da Primaria, isto pasa por limitar, nos centros máis conxestionados, o número de consultas diarias por médico, recuperar o concepto de equipo asistencial co liderado do médico e o xefe de servizo, implantar xa sistemas de citación integral que ordenen e prioricen a demanda, liberando ao médico de actuacións que poden ser ben resoltas por outros perfís profesionais e modificar a dinámica de cobertura de ausencias ou de sobreaforos, con xornadas complementarias ben remuneradas, de calidade, resolutivas e coa máxima continuidade asistencial posible.


Así que chegados a este punto, no contexto en que nos atopamos, debemos esixir aumentar os persoais nos dispositivos máis desbordados, contratos estables para os novos especialistas (séguense facendo contratacións curtas inxustificables), incentivos para a cobertura dos postos de máis dificultade, o desenvolvemento integral en todo o sistema sanitario público galego do Plan para unha atención primaria vertebradora coas medidas que nel concrétanse, a recuperación da actividade cirúrxica e de consultas hospitalarias -en grave atonía nos nosos hospitais desde o inicio da pandemia- con plans concretos e acoutados no tempo, acordados cos servizos implicados…


Todo iso precisará o financiamento e orzamentación adecuadas, e os cambios normativos/legais e a flexibilidade na xestión que sexan precisos. Non hai tempo que perder, en todo caso.


Como xa expuxemos en varias ocasións, os profesionais sanitarios estamos, en demasiados casos e por demasiado tempo, sobrecargados e exhaustos. Pero o que é peor, comeza a render unha certa desmotivación, ao apreciar que o día a día non só non mellora, senón que as dificultades acumúlanse. É, por tanto, o momento de medidas rápidas e contundentes que preserven o capital máis importante do noso bo sistema sanitario público: o dos profesionais. E a única forma de comezar a resolver un problema é recoñecer, sen ambaxes, a súa existencia.

XUNTA DIRECTIVA COLEXIO MÉDICO DE OURENSE


Compartir en:

Fai un comentario



*Campos obrigatorios

Código de verificación
Lin e acepto a Política de privacidade*